Темните одеци на аферата Wikileaks

Американското Јавно обвинителство агресивно собира докази за сите оние кои биле вмешани во аферата Викиликс, без оглед колку странично. Издадени се налози за предавање на податоците за корисници на Twitter, Paypal (оние кои давале донации), ICAAN, Facebook и други.
На удар се најде и една пратеничка на Исландскиот парламент, која сега прави галама, увреѓена и изненаѓена (инаку, била член на тимот на Асанж пред да стане пратеник).

САД, како најмоќна сила во светот, со право или не, со сила или со мила, ќе ги најде сите оние за кои мисле дека им наштетиле, и ќе ги казни оние кои ги смета за најодговорни. Останатите ќе бидат впишани во компјутерските бази и ќе бидат „флегувани“ при секој допир со американската администрација (на пример, при барање за виза, школување, допир со американски фирми, итн.).

Зошто Wikileaks е погрешен потег?

На почеток, да се разбереме: апсолутно сметам дека мора да постои транспарентност во работењето на владите, без оглед дали се мали или големи, Америки или Македонии. Тоа доаѓа без исклучок.
Дека навистина мислам така, зборува фактот што сум еден од основачите и (поранешен) член на бордот на Транспарентност Македонија. Да нема забуна.
Слободата на новинарството и говорот ми е многу блиска, затоа што и самиот бев сопственик на весник и негов извршен директор скоро 7 години („Форум Магазин“, во „добрите“ денови). За разни весници пишувам од свои 19 години, имам објавено повеќе стотици написи и член сум на ЗНМ од 1986 (иако не учествував во последниве настани).

Facebook ја надмина својата врвна валуација?

Деновиве, светските агенции објавија дека Accel Partners, досега најголемиот сопственик на акции на Фејсбук, почнал да продава големи делови од нив, што во струката се нарекува „скратување“ (или ослободување) на позициите.
Иако податоците за вредноста на акциите кои се продадени се контрадикторни, се шпекулира за валуација помеѓу 20 и 35 млрд. долари.

Ова секако не зборува добро за мислењето на главниот инвеститор на Фејсбук уште од времето на неговиот почеток.
Очигледно, тие сметаат дека ФБ ја надминал својата „peak value“, или врвна валуација (извинете за можната непрецизност на терминиве, но јас не сум баш сток-брокер).

Со губењето на неутралноста на Интернетот, тој ќе биде разделен на различни сервиси, од кои секој ќе има свои купувачи и посетители.
Сајтовите кои се сеопфатни и нефокусирани на еден стрим или сервис, а чиј најголем претставник во моментов е самиот Фејсбук. набрзо ќе изгубат од својата привлечност, баш поради тоа што нема да можат да бидат интегративен фактор на корисниците.
Тие, корисниците, ќе се приклучуваат на потесни интересни групи воспоставени од типот на услугата која ќе се нуди (нпр. видео, музички, бизнис и слични канали).
А сето тоа ќе се случува во следните две, најмногу три години.

Честит празник!

Денес, пред многу години, многу храбри луѓе, не мислејќи на себе, мислеле на нас - идните поколенија.
Нема веќе такви.
Честит 13 Ноември!

Мотивациони писма

Си ја гледам статистиката на блогот, и забележувам дека дел од „погодоците“ се дојдени откако е пребарувано според изразот „мотивационо писмо“ или „мотивационо писмо на македонски“.
Иако и претходно пишував за тоа како треба да се однесувате кога барате вработување, изгледа дека младите информатичари слабо стојат со вештините за пишување на есеи (иако е поважно одлично да стојат со вештините за пишување на софтвер, нели).
Пред три дена, кај нас на интервју дојде една млада девојка која бара работа, па во главава сеуште ми е свеж разговорот со неа.
Советиве се повеќе за млади информатичари, но мислам дека ќе помогнат секому.

Мотивационо писмо. Ова, особено за млади луѓе, е најважниот дел од пријавата за вработување, од проста причина што немаат којзнае што да напишат во своето CV -- бидејќи немаат доволно искуство.

Злочин во Преспа

Појдете во Претор за да видите како на најбезобѕирен начин се уништува екологијата на крајбрежјето на Преспанското езеро!

Пред година дена локалната власт му издаде концесија на извесен „швеѓанец“ (не знам точно дали е нашинец или не) на огромен дел од крајбрежието на езерото, веднаш после завршетокот на плажите во Претор.
Должината на издадениот брег е повеќе стотици метри.

Деновиве целата трска на брегот на езерото безмилосно е исечена. Во неа живееа голем број на птици и други животни кои се дел од богатството на фауната на Преспа. Уживав да појдам таму наутро и оддалеку да ги гледам во нивната природна средина.
Сега сето тоа е уништено, безмилосно и без никаков надзор. Се слуша дека концесионерот наводно ќе донел некакви диви биволи (!) -- нешто што сигурно не припаѓа тука.

Што правев во осумдесеттите

Инспириран од еден напис на it.com.mk, решив да направам една мини-ретроспектива на тоа што правевме во 80-тите години од минатиот век (ух, ова звучи многу одамна).
Осумдесеттите беа многу значајни години за живеењеето во поранешната држава, а особено за нас, тогаш младите. Се случуваа многу промени, социјални, општествени и културолошки.
Веќе се наѕираа првите пукнатини во државното уредување, а економијата почна да оди надолу, и тоа со полна брзина. Анте Марковиќ беше десет години далеку во иднината.

Но тоа нас не нѐ интересираше. Тоа беа годините на „Новиот бран“ во музиката, како во Југославија, така и во светот.
Магично време. Еден од најдобрите прикази на начинот на кој се живееше е документарецот „Среќно дете“ на авторот Игор Мирковиќ. Препорачано, особено ако сакате да се потсетите на „добрите стари времиња“.

Олимписки BSOD

Што да се каже - употребувајте Windows!
Среќа што тој кинезот не падна сосе пламенот кога се појави BSOD-от.

Уште еден роденден!

Овој ми е помил од сопствениот. Денес, син ми Петар наполни 15 години.
Се сеќавам како, пред 15 години (нели), на овој ден, ја однесов мојата драга Ана во клиниката во Чаир да се породи. Чекавме, јас, брат ми и татко ми, до 11 часот вечерта (беше топла ноќ, мајска), додека да не известат дека животот неповратно ми се променил - сум станал татко на здраво машко дете.
Деновиве, Петар е умен млад мал човек, сеуште по малку зелен, но одличен ученик, добар клавирист, добар кошаркар, и - веројатно на татко му - поминува по неколку часа дневно на компјутер. Знае сѐ за сѐ (пак на татко му, претпоставувам), го нервираме одвреме-навреме (негови зборови), но е одговорен и - сеуште - нѐ слуша кога му зборуваме за угорнините и надолнините во животот. Ана и јас уживаме кога сме со него и се радуваме што израснува во паметен дечко.

„Леп на оца, паметан на тату“ - што би рекол мојот стар другар од војска, црногорецот Вук, викан Вучко. (Ако е црногорец, мора да се вика Вук).
Сосема во согласност со неговиот карактер, Петар денес инсистираше да ни испече скара - вкусно, пилешки стек, ќебапи и колбаси. Нормално - повторно сосема во согласност со неговиот карактер - ние купивме сѐ. Малку си е скржав, си ги чува парите, хехе.
Еве, сега во градината му се дојдени на гости неговите пријатели, јадат торта, има Кока-Кола и други грицки. Добро се забавуваат, колку што можам да заклучам. Со Ана само ѕиркаме низ прозор, не сакаме да го вознемируваме пред пријателите.
Знам, ќе дојде потоа и ќе ми предложи „да утепаме еден филм“ и ќе изгледаме некоја епизода на „Стар Трек“ или „X Files“ - неговите омилени серии. Крушата не паѓа далеку од дрвото, ова се и моите омилени.

Убаво поминат ден

Денес ми е роденден. Ај, сега, да не броиме кој по ред, но - како и да е, требаше да се прослави.
Со семејството си отидовме „Кај Џино“ во Трговски центар и убаво си поминавме. Пица, салата од рукола со пармезан и на крајот извонреден сладолед.
Петар си доби нови патики, за да го означиме перфектно поминатиот ден.

На крај, поминав кај другар ми Венци во гаража, па таму уште по едно пивце, збориме за коли, дробиме за политика (воглавно против политичарите), си раскажуваме приказни од (нашето) старо време и добро се забавуваме.

Диета која може да успее

Следува таблица на калоричната вредност на поединечни видови храна - неопходна алатка за секој сериозен диеталец.
Табелата, со дозвола, е преземена од книгата на проф. д-р. Љубица Георгиевска-Исмаил од Медицинскиот факултет при УКИМ.
Вредностите се однесуваат на 100 г. храна без коски или семки, односно во пресна, неподготвена (сува) состојба, односно на 2 dL кога се работи за пијалоци.

Еве неколку совети за видот на храната која треба да се јаде, без оглед на тоа што во табелата се наведени и оние видови кои не се баш препорачливи:

Ако имате околу 105-110 кила, сметајте дека дневно треба да изедете максимум 1750 калории за да ослабите околу 4 килограми месечно.

Треба да се внимава да не се јаде месо (може посно телешко, два-три пати месечно). Дозволено е пилешко и ќурешко, но само бело месо без кожа (најдобро варено).
Риба е препорачлива, но не од конзерва, да е подготвена на скара или во тавче со минимум масло. Може да се подготви и на пареа. Туна и други мрсни риби да се избегнуваат (многу калории - видете ја таблицата).
Шеќерот е најдобро да го заборавите. Нема ни Кока-Коли или сокови со шеќер. Алкохол, апсолутно не.
Леб - не и не (ниту `ржен). (Може двопек, ама една-две мали кришки).
Јајца може, но ако имате висок (лош) холестерол - никако.
Зеленчук и овошје - неограничено.
За приготвување на храната употребувајте маслиново масло, но многу ограничено. „Зејтини“ - без оглед на тоа колку многу Цацко, Тошо и Миле ги сакаат во салатата, не се дозволени.
Дозволени се лесни манџичиња, но без запршка и без месо. Компир-манџа, грав и леќа само еднаш - двапати месечно.

(табелата е после скокот…)

Месо		Јајца
Телешко филе	105	Едно цело јајце	84
Телешка плешка	140	Една жолчка	68
Јунешко	284	Една белка	16
Говедско филе	126	Масло
Говедска плешка	151	Растително масло	869
Говедски бут	205	Маслиново масло	935
Говедско мелено	265	Мајонез	525
Свинско филе	176	Слатки
Свинска кременадла	358	Шеќер	383
Свински бут	362	Мед	301
Свинска коленица	207	Чоколадо	540
Свинска глава	407	Млечно чоколадо	570
Прасешко	396	Карамели	419
Овчо	428	Желе бомбони	329
Јагнешко	200	Мармалад	250
Месни преработки		Пудинг	175
Варена шунка	282	Овошен сладолед	138
Чадена шунка	411	Јаткасти плодови
Виршли	264	Орев	649
Колбаси сурови	345	Лешник	641
Колбаси просушени	295	Бадем	591
Колбаси суви	364	Костен	574
Врат сув	350	Кокосов орев мелен	687
Сланина сува	605	Кикирики пржени	551
Зимска салама	500	Семки од тиква	541
Мортадела	370	Ф`стаци	557
Џимиринки	741	Сусам	573
Месо од внатрешни органи		Афион	501
Црн дроб говедски	125	Зеленчук
Црн дроб телешки	141	Краставица	10
Црн дроб пилешки	134	Краставица кисела	11
Јазик говедски	202	Зелена салата	15
Јазик телешки	135	Тиква	15
Мозок телешки	115	Бамја	17
Бубрези	135	Цикорија	17
Живина и дивеч		Шпаргли	20
Пиле печено	144	Целер	21
Пиле варено	124	Домат	22
Гуска мрсна	540	Броколи	25
Гуска средно мрсна	365	Ротквица	25
Патка	282	Црвена зелка	26
Мисирка бело месо	177	Кисела зелка	27
Мисирка црно месо	210	Пиперка зелена	27
Зајак	124	Модар патлиџан	28
Срна	140	Зелка	29
Риби и морски плодови		Карфиол	31
Пастрмка	52	Спанаќ	32
Крап	106	Блитва	32
Лист	85	Печурки свежи	34
Ослиќ	83	Тиквички	36
Туна	146	Келераба	36
Сардела	176	Кељ	37
Бакалар	65	Праз	41
Шкарпина	92	Боранија	41
Зубатац	100	Морков	45
Јагула	236	Кромид	47
Скуша	159	Компир	70
Лосос	184	Грашок млад	73
Лигњи	81	Компир млад	88
Остриги	59	Грашок среден	95
Јастог	83	Маслинки зелени	144
Краби	82	Маслинки црни	189
Октопод	65	Грав	330
Големи школки	75	Леќа	330
Ракчиња	105	Овошје
Сардини во масло	240	Греипфрут	28
Туна во масло	304	Лубеница	30
Млеко и млечни производи		Диња	35
Млеко полуобезмас. (2%)	50	Јаготки	42
Млеко полномас. (3.5%)	68	Лимон	42
Млеко кисело	52	Мандарини	46
Јогурт	92	Портокали	48
Јогурт овошен	112	Праски	52
Павлака кисела	128	Кајсии	58
Павлака слатка	300	Јаболка	60
Путер	748	Круши	60
Маргарин	700	Вишни	60
Сирење и кашкавал		Рибизли	60
Бело кравјо младо	90	Капини	62
Бело кравјо средно	180	Малини	64
Бело кравјо мрсно	246	Сливи	65
Козјо	340	Урми	282
Бел овчи мрсен	400	Авокадо	80
Урда	104	Киви	61
Тофу	65	Манго	65
Ементалер	400	Папаја	39
Гауда	368	Нектарини	44
Чедар	343	Ананас	48
Ајдамер	259	Цреши	76
Пармезан	390	Грозје	80
Горгонзола	370	Смокви свежи	85
Камембер	297	Банани	98
Топено, крем сирење	200	Смокви суви	250
Сирење за мачкање	228	Грозје суво	270
Брашно и тесто		Сливи суви	302
Брашно пченично	352	Пијалоци
Брашно пченкарно	350	Чај	0
Брашно ‘ржано	347	Минерална вода	0
Гриз	370	Сокови (2 dL)
Леб пченичен бел	255	Јаболко	90
Леб пченичен црн	241	Портокал	98
Леб пченкарен	240	Лимон	52
Леб ‘ржен	241	Кока-кола	90
1 кришка двопек	40	Рибизла	105
1 кифла	135	Домат	44
1 ѓеврек	135	Пијалоци (2 dL)
1 крофна	177	Вино бело	140
Паста (шпагети и др.)	357	Вино црно	132
Ориз	368	Шампањско	160
Булгур	342	Пиво	96
		Жесток алкохол	550

MC Mechanic - ремек дело

Со омаж на Ешеровата графика, ова ремек дело на фотографот Шејн Вилис по малку ме потсетува на вештачката рака на Лук Скајвокер од "Star Wars" филм-серијалот.

Вистинска инспиративна приказна

Ова е од авторот на мојот омилен „Дилберт“ стрип - Скот Адамс.
Вистинска приказна за тоа како успехот доаѓа споро, со многу труд и одрекување, а притоа ретко имаш време да прославиш.
За жал, немам баш многу време за преведување, ќе мора да се чита во оригинал - зафатен сум на својот пат кон успехот...


Champagne Moments

I remember the day I got a call from United Media telling me they wanted to offer me a contract to be a syndicated cartoonist. Yay!

But hold the champagne, I thought. The contract was for what they call a “development deal.” That means you work together for six months, and at the end they decide whether or not to sell your comic to newspapers. About four months into my development deal, United Media informed me they planned to launch Dilbert. Yay!

But hold the champagne. There’s no guarantee that enough newspapers will buy the comic to make it successful. As it turned out, only a few dozen smaller papers picked up Dilbert. You need sales in major markets to really get things rolling. One day, after a few years of limping along toward oblivion, the Boston Globe decided to run Dilbert. Yay!

But hold the champagne. That doesn’t mean the readers of the Boston Globe will like the comic. It got off to a rocky start, but eventually it found an audience and stayed. Yay!

But hold the champagne. One major newspaper isn’t enough. I needed lots more. The new newspaper clients trickled in at nearly the same rate as existing clients cancelled. It was five steps forward and four steps back. My editor at United Media suggested that maybe a publisher would be interested in a Dilbert book, and if successful, perhaps that could get newspapers more interested. Andrews McMeel Publishing agreed to publish my business-themed book, “Build a Better Life by Stealing Office Supplies.” Yay!

But hold the champagne. It takes a long time to write a book and get it published. About 18 months later, the book hit the market. It was a modest success, but didn’t set the world on fire. The book helped newspaper sales a little, and the publisher asked for another book. Yay!

The second book didn’t do as well as the first, although it made money. But at least new sales to newspapers were exceeding cancellations by a better margin. Yay!

And so it went, in ant-sized steps forward. Every pat on the back came with a kick in the nuts. I worked for ten years without a day off. During one particularly busy year, I held a full-time job at the phone company, wrote and drew Dilbert, and wrote a book called “The Dilbert Principle.” I didn’t sleep much that year. It was my first hard cover book. Yay!

The Dilbert Principle found the bottom of the best seller list fairly quickly. Each week it climbed until it hit a wall at #2. Dennis Rodman’s tell-all book held the top spot and refused to let go. You would think that having the #2 best selling non-fiction book would be a good reason to crack open the champagne. But I waited. I hoped. And each week I got the call from my publisher, “You’re number two again.” I was happy about my book’s success, of course, but something was missing.

Finally, I got the call. “You’re number one.” I can’t describe what that felt like. If you’re thinking it feels a lot like being number two, only slightly better, you missed it by a light year. I was home alone when I got the news, and I cried for about two hours. Life changed. Newspapers started snapping up Dilbert. Someone released the media hounds. Dilbert was showing up on the major magazine covers. I was booked on the morning shows. It was several years before I could come up for air.

I still haven’t popped the champagne. I just raise the bar for what would be the right moment, and tell myself how tasty it will be if I ever accomplish something special in my work. Apparently the thing inside me that makes me work so hard is the same thing that keeps me unsatisfied. It’s a package deal. The best you can hope for is a family that understands.

“Words To Live By”-Tips From A Speech Never Given…

Ladies and Gentlemen: Wear a sunscreen. If I could offer only one tip for the future, sunscreen would be it. The scientists have proved the long-term benefits of sunscreen; where as the rest of my advice has no basis more reliable than my own wandering experience. I will dispense this advice now.

Enjoy the power and beauty of your youth. Oh never mind. You will not understand the power and beauty of youth until they have faded. But trust me, in 20 years you will look back at photos of yourself and recall how fabulous you really looked at the time. You are not as fat as you imagine.

Don’t worry about your future or worry, but know that worrying is as effective as solving an algebra equation by a chewing gum. Real troubles are apt to hit you at 4 pm on an idle Tuesday.

Do one thing that daily scares you.

SING;

Don’t be reckless with other people’s hearts. Don’t put up with people who are reckless with yours.

FLOSS,

Don’t waste your time on jealousy. Sometimes you’re ahead, sometimes you’re behind. The race is long and, in the end, it’s only with yourself. Remember compliments, forget insults, and keep the love letters. Throw away old bank statements.

STRETCH;

Don’t feel guilty if you don’t know what to do with your life. Some of the most-interesting 40-year olds I know still don’t know what they want to do with theirs. Be kind to your knees. You will miss them once they are gone. May be you will marry, may be you won’t. May be you will have children, may be you won’t. May be you will divorce at 40, may be you will dance on your 75th wedding anniversary.

Whatever you do, don’t congratulate or berate yourself too much, your choices are half chances like everybody else’s. Enjoy your body. Use it every way you can. Don’t be afraid of it or of what other people think of it. It’s the greatest instrument you’ll ever own.

DANCE;even if you have nowhere to do it but your living room.

Read the instructions, even if you don’t follow them. Do not read beauty magazines. They will only make you feel ugly.

Get to know your parents. You never know when they will be gone. Be wise to your siblings. They are the best link to your past and the people most likely to stick to you. Understand that friends come and go, but with the precious few, you should hold on.

Work hard to bridge the gaps in geography and lifestyle, the older you get, the more you need people who know you when you are young.

Live in New York City once, but leave before it makes you hard. Live in Northern California once, but leave before it makes you soft. TRAVEL;

Accept certain inalienable truths: Prices will rise. Politicians will philander. You too will get old. And then you will fantasize that when you were young prices were reasonable, politicians were noble and children respected their elders.

Respect your elders. Don’t expect anyone else to support you. May be you have a trust fund. May be you have a wealth spouse. But you never know when either one may run out.

Don’t mess too much with your hair, or by the time you are 40, it will look 85. Be careful about whose advice you buy but be patient with those who supply it. Advice is a form of nostalgia. Dispensing it is a way of retrieving the past from the dustbin, wiping it off and recycling for more than its worth.

But trust me on the sunscreen.

By Baz Luhrmann

Совети за младите луѓе од еден постар човек

• Не ги напаѓај послабите, не е морално.
  
  Не се спротивставувај на појаките без причина, глупаво е.



• Немој да ги мразиш жените. Тоа е само губење на време.



• Инвестирај во себе. На оние кои се само-остваруваат им следува материјална корист.



• Степај се со боксови, дури и ако знаеш дека ќе изгубиш.



• Ако нешто има директна корист за некоја личност или група на луѓе, а теоретска, апстрактна или нејасна корист за сите останати, знај дека оној кој го предлага тоа има намера да биде во првата група, без оглед колку трици ќе изеде за да те убеди.



• Немој да бидеш политичар.
  
  Тие се измамници кои работат само за своја корист, без чувство за чест или патриотизам кон своите сограѓани.
  
  Ако веќе мораш да бидеш политичар, немој да си националист. Тоа се плачливи пички, кој постојано се жалат, идиоти кои се вечни жртви поради некоја друга нација.



• Не прифаќај никаков совет без критичка анализа. 90% од секој совет е со намера да биде во корист на советувачот, а не на примателот.
  
  Всушност, бројот е веројатно поблиску до 97%, но не сакам да испаднам циничен.



• Цел живот ќе слушаш луѓе кои ти кажуваат колку им должиш. На најголемиот дел не им должиш ама баш ништо.



• Немој да си против твоите другари – млади луѓе.
  
  Биди им ментор на помладите кои доаѓаат после тебе. Општеството знае дека ти имаш потенцијал да бидеш најголемата сила на општеството. И тоа ги плаши. На општеството, младите луѓе не им се симпатични. Тие се плашат од вас – и колективно, и индивидуално.
  
  Примарната цел на законите е да ве задуши.



• Како млад човек, оставен си сам на себе. Општеството дели и освојува.
  
  За разлика од жените, кои имаат кој да се грижи за нив (разни движења за заштита, непрофитни организации, АФЖ) – никој не се грижи за тебе.



• Општеството се движи напред поради силата и генијот на младите луѓе. Погледни наоколу.
  
  Најчесто, старите мажи и жени не се оние кои ја креираат револуцијата во која живееме.
  
  Разбери дека општеството го краде твојот придонес, го обезбедува со закони, а потоа си зема заслуги и награди таму каде што не треба да има.



• Знај дека многу малку луѓе ти го мислат најдоброто. Мајка ти ти го мисли. Татко ти, веројатно, исто така (ако не избегал досега). Браќата и сестрите се на твоја страна.
  
  Сите останати се грижат само за себе.



• Не се плаши да им кажеш на луѓето да одјебат тогаш кога треба. Ова е многу важна вештина.
  
  Како што се вели, кажи си го тоа што го мислиш, дури и со растреперен глас.



• Сочувствувај со другите, имај добри односи со нив и доверба вонив. Научи да го читаш јазикот на телото и невербалната комуникација.
  
  Немој да се концентрираш само на говорни и технички вештини, затоа што некој друг ќе ти ја „работи“ жената.



• Биди во форма.



• Не зборувај лошо за сопругата или девојката. Поддржувај ја секаде, дури и ако греши. Таа ќе знае дека и’ го чуваш грбот. Кога и треба помош, дај и’ ја. Таа ќе знае дека ќе бидеш на нејзина страна.



• Немој да ја изневеруваш сопругата или девојката.
  
  Ако веќе мораш, тогаш не ја понижувај. Немој да ризикуваш твоето однесување да го дознае од пријателите. Немој да го правиш тоа каде што живееш или во својот социјален круг.
  
  Немој да кењаш во сопствениот двор.



• Ако поради твојата девојка не се чувствуваш добро и таа не ти носи радост, откачи ја. Затоа се девојките.



• Не влетувај во „емоционални афери“ со други жени. Тие се само начин жените да флертуваат и да имаат некој кој ќе прави тие да се чувствуваат добро. Тоа е делот од аферата кој тие го сакаат.
  
  За тебе, тоа е многу работа и трошење на време. Ако некоја жена има „емоционална афера“ со тебе, тогаш веројатно се работи со некој друг.



• Ако станеш близок пријател со некоја жена, не очекувај дека ќе имаш интимни односи со неа.
  
  Ако во релативно краток рок не си ја фатил девојката, најверојатно и никогаш нема.
  
  На крај, ќе завршите така што таа ќе ти ги доверува сексуалните искуства кои ги има со други мажи.



• Имај и негувај ги пријателствата со жените.



• Разбери дека љубовта е игра на броеви.
  
  Мажите лесно се заљубуваат. Ќе видиш некоја девојка и ќе мислиш дека ќе умреш ако не си со неа. Ако те одбие, премини на следната. Нејзина грешка и загуба.



• Немој да висиш на интернет по цел ден. Излези и живеј го животот.
  
  На IRC нема купишта прекрасни жени кои сакаат да имаат секс со тебе. На убавите жени не им треба реклама и IRC. Web сајтовите и огласите на прекрасни осамени жени се лажга. Сè што сакаат е да ги потрошиш минутите на телефон и да ти ги наплатат.
  
  Оние жени кои не се вакви и звучат искрено имаат преку 35 години, а веројатно и преку 45, и се очајни.



• Кога ќе станеш вистински маж, знај дека луѓето ке ти го препречуваат патот.
  
  Луѓето кои те привлекуваат, некако ќе успеат да ти се испречат. Педерите ќе те гледаат со „погледот“. Постарите ќе застанат пред тебе во најлошиот момент.
  
  Не се секирај, само заобиколи ги и продолжи си ја работата. Тоа се само пасивно-агресивни методи за да те натераат да ги прифатиш дека постојат.



• Не ги напаѓај хомосексуалците. Немој ментално или физички да ги малтретираш луѓето само заради тоа што се тие или како се претставуваат.
  
  Не ти е работа со сила да ги тераш луѓето да припаѓаат на општиот конформитет.



• Ако си геј, признај си го тоа себеси, на твоите родители, на твоите пријатели и на сите околу тебе. Подготви се да те малтретираат. Не им отстапувај. Повикај полиција ако некој те нападне. Нека ги уапсат.
  
  Немаш обврска да се жртвуваш заради тоа што си. Како хомосексуалец, ќе имаш повеќе социјална слобода од „стрејт“ мажите. Користи ја за да се заштитиш.
  
  Биди спремен да се преместиш во друго место ако животот ти стане неподнослив заради твојата ориентација.



• Немој да си позер. Немој да ја возиш колата со багажник за скии ако никогаш не скијаш. Не се прави моторџија ако не си.
  
  Живеј си го животот и заслужи си го она што ти припаѓа.



• Немој да веруваш во глупостите за владеењето на мажите.
  
  Жените ги има повеќе на факултет. Повеќе жени го завршуваат факултетот. Жените живеат подолго од мажите.
  
  Повеќе мажи од жени вршат самоубиство. Мажите имаат два пати повеќе шанса да бидат нападнати, дури и убиени. Ако ги земеш во предвид и сексуалните напади во затворите, повеќе мажи се силувани од жени (сите мислат дека силувањето на мажи во затвор е смешно и забавно).
  
  Митот дека девојките се помалку образувани е разбиен со самиот факт дека училиштата се бастиони на жените, тие се учителки, наставнички и директорки.
  
  Девојките се подобри ученици од машките.
  
  Само затоа што некој често повторува нешто не значи дека е тоа вистина. Немаш причина да се чувстуваш лошо поради тоа.



• Запамети, 97% од сите совети се безвредни. Види што можеш да искористиш од нив, а другото фрли го во ѓубре.

Преземено и адаптирано од craigslist.org

Писменце до мојот другар Горан „Копиљот“

Писменце до мојот другар Горан „Копиљот“, macedonian-american веќе десетина години во Чикаго.

Здраво Коп,
Баш убаво што испрати писменце.
Овде полека го преживуваме едно од најтоплите лета досега. Или мене така ми се чини, важно едвај останав цел после 45 степени скопско изгор лето. Додуша, гледано од историска перспектива, ништо не ми беше кога имав 20–25 години, дури ни на 45 степени. Сум станал к'о стар стоеден, па „кувам“ на најмала угорнина.
Македонија, сум ти раскажувал и порано, ти е светски економски феномен. На пример, секој ден на телевизија гледам стечајни работници кои по три–четири години не примиле плата, а веќе во следниот кадар истиот тој се зали дека има две деца на студии во Скопје и било скапо. Од сто ги плаќа децата, од сто живее, како може четири години да не прими плата и да оди на одмор (барем во Дојран), господ ќе ги знае.

---

Годинава, рекордна посета на сите времиња забележаа сите македонски туристички, полу–туристички и не–туристички центри. Компаниите за продажба на нови автомобили ги срушија сите рекорди, во кафеаните од сабајле до навечер се бара место повеќе и се чека на ред, цената на становите во Скопје, поради преголема побарувачка, достигна до 1300 евра/квадрат за "нормални", а до 5–6000 евра за "елитни" станови. Туристичките агенции збеснаа од навалици, а богами ни јас не можам да се одбранам од побарувачка на софтвер од големи корисници. Се отворија усте неколку приватни универзитети и сите се полни. Приватни знаци дека се плаќа студирањето, од 2500 – 8000 евра по семестар, што не е малку за наши прилики. По улиците фрчат коли како секој да има нафтен извор во дворот. Човек да се крсти со две раце!
"Инвестирање", прашуваш. Хм, најуносно претходната и оваа година беше да вложуваш во акции на македонската берза, која порасна во просек по 35%, а понекаде и до 200–300%. Си наоѓаш брокер, компјутер со интернет врска и претплата на „live feed“ од тргувањето со акции и ете ти бизнис.
Но, сигурен сум дека не би се нафатил на ова, и мислиш на нешто што претставува пореален „бизнис“. На пример, едни направија одличен профит со продажба на префабрикувани куќи, за кои ти треба бетонска подлога, се составуваат од готови панели на лице место за неколку дена. Слично имате и кај вас, мислам.

Кога јас повторно би почнувал, би избрал нешто помалку стресно и помалку интензивно. Мал хотел, селски туризам, мал, но луксузен ресторан, можеби спортски центар со тенис, базен, фитнес сала... Да речеме, некаде на Скопска Црна Гора, или на другата страна на Водно би отворил рекреативен центар со ресторанче, органичка храна, два–три апартмани, место за chill–out. Би додал и мала сала за состаноци, да привлечам фирми кои имаат потреба од убаво место за состанок со своите клиенти, а да не треба да одат далеку од градот. Земјата сеуште е релативно евтина, воглавно има добра инфраструктура (струја, вода, интернет ...). Релативно мала инвестиција (од око, околу 200.000 евра), усте ако можеш да се финансираш со "странски" кредит, можеби и би успеало.
Но тоа сум јас, можеби ти сакаш нешто подинамично и со поголема заработка, мене ми е доста од „брзо“ живеење.
Како и да е, секој бизнис си има свој ризик, и треба да си добар во него за да успееш. И не верувам дека било кој може да ти даде успешен рецепт со кој „сигурно“ би успеал.

Е сега, од друга страна, би си дошол овде, „во родината“, со пријателите, ќе те поздравуваат на секое ќоше, старите ќе се смират, ќе седиме во Ирски паб на Кеј и ќе си раскажуваме „воени“ приказни за тоа како беше порано, ќе шмекаме женски, ќе пиеме пивце и ќе крцкаме крилца на жар ...

Тоа ти е.

Поздрав, Ванчо

Зен и уметноста на возење мотор

Всушност, јас и не сум типичен “моторџија”, така што не знам дали моето искуство и размислување може да се генерализира. Не сум од моторџиско семејство, не сум го вдишувал мирисот на бензин уште како дете во некоја гаража, поправо, мотор почнав да употребувам (и тоа е вистинскиот збор, барем на почетокот) на “стари години”, некаде околу мојата 35-та.

Со возење на мотори - или, подобро речено, “возила на две тркала со мотор”, бидејќи некои од нив всушност беа веспи - почнав да се занимавам од потреба. Ми се расипа автомобилот, на резервен дел требаше да се чека месец и половина, и - бидејќи беше лето (скопско, изгор) - си купив една веспа за да можам да се движам наоколу.

---

Првобитната мала веспа брзо помина во поголема и, конечно, во вистински мотор. И, тука почна вистинското задоволство.

Она што почна како потреба, заврши како пасија. Е, сега можам да кажам дека мирисот на бензин ми е влезен во ноздрите.

Оној кој не вози мотор не може во потполност да ги разбере чувствата на слобода, на блискоста со околината, но и моќ, моќ да се забрза, да се почувствува суровата сила на моќната машина. Моќ, потполно под твоја контрола.

Во прашање, барем кај мене, не е желбата да се импресионира некоја девојка - веќе одамна сум женет, ниту да се прават улични трки или да се почувствува опасност. Но, со завртување на рачката за гас, адреналинот неодминливо јурнува во крвта, срцето забрзува, со менувачот брзо поминуваш низ брзините нагоре и ти се чини дека ќе полеташ. Звукот на машината повеќе се чувствува низ вибрациите, отколку што се слуша - некако останува зад тебе. Мирисите на околината директно ти влегуваат во носот, а движењето на воздухот пријатно те освежува (како што рече еден мој пријател и колега-моторџија, моторите имаат вграден еркондишн и во основната верзија).

Стресот на секојдневното живеење брзо се растопува, поинаквиот начин на фокусирање го ослободува размислувањето, мозокот се релаксира и задоволството е бескрајно.

Ох, да - знам и за фројдовските теории за потсвесната замена на моторциклот со одреден дел од машката анатомија - пријателите понекогаш ме задеваат и ми докажуваат дека е така. Но, Фројд никогаш нема да го разбере односот помеѓу мене и мојот мотор. Тој никогаш не возел мотор. Во секој момент сум подготвен да заменам еден час терапија на некој психијатриски кауч за еден час "cruising" низ Скопје, во мирно летно неделно попладне. 35 км на час. И сакам да имам големо, моќно нешто помеѓу нозете, кој не сака? Мојот моторцикл, се разбира. А анатомијата ми е сосема во ред, благодарам на прашањето.

Во возењето најдов и други задоволства, а едно од најпријатните е кога мојот син ќе седне зад мене (за него морав да порачам специјална, мала, кацига дури од Италија). Тргнуваме, а тој подвриснува од задоволство, и знам дека го чувствува истото што и јас. Добро, тој малку сака да се прави и важен, само се загледува наоколу, како некој паун, и ме тера да свирнам кога ќе поминеме покрај некое другарче. Со сите сили се трудам да му ги објаснам опасностите и потребата од безбедно возење, употребата на заштитната опрема и најважното правило од сите, барем кога се вози на нашите улици: “Моторџиите никогаш немаат предност”.

Знам што ме чека: Штом ќе може да добие дозвола, ќе мораме да одиме во некоја продавница за мотори или веспи.

Ако мислите дека во еден текст за мотори ќе поминете без описот на мојата омилена машина, се лажете. Ниеден моторџија кој барем малку држи до себе не би го направил тоа.

Мојот избор не е стандарден, ниту Harley, ниту Indian. Се работи за Yamaha VMAX, повеќекратниот добитник на наградата „Best Musclebike”, а сега ќе ви објаснам и зошто е така. Срцето на овој снагатор е водено-ладено, 1200 кубни сантиметри, 16-вентилско, V-4 животно. Гутуралните звуци кои ги произведува кога е во лер не се слушаат со уво, туку со утробата. Гледан отстрана, моторциклот изгледа како да е некое диво животно-грабливец замрзнато во скок. Ако ова не е фројдовски, не знам што е. Ууупс!

Со целиот моторцикл доминира неговата машина, со впечатливи всисници за воздух кои изгледаат некако жил-верновски, ретро, извиени и насочени нанапред, како бродски труби. Сепак, ниедно делче не штрчи и некако природно е вклопено во рамката.

Секако, технологијата која е вградена е врвна, онаква каква што само јапонците можат да ја измислат - да не ве заморувам сега и со тоа. Само што овде успеале освен техника да вградат и страст, како кај некој Duccati или Triumph.

И така, останувам растргнат помеѓу потребата во семејството да купиме некој голем караван за да може да се натовариме со сите експедициски потреби кога одиме на одмор, или да си го набавам ова VMAX животинче, да бидам среќен до бесвест и да се гребам од брат ми за неговиот полу-автобус Chrysler Voyager (таман ни е доволен). Знам, ќе ја прашам жена ми!

АПСО-ФАКИНГ-ЛУТЛИ НАЈДОБРИ МАНЏИ ...

... има кај Чамо. Кафанчето се наоѓа во Идадија, веднаш спроти влезот на Општина Центар.

Само дел од менито: дроб-сарма, сезонска сарма (со винова лоза или со кисела зелка), турли-тава, гравче-тавче, кукурек (вртени цревца), јазик во софт, домашни колбаси (добро, ова не е баш манџа, но вреди да се споменат), полжави со лук и магдонос (не знам што да кажам, вистинска сензација).

За да се знае колку се сериозни кај Чамо, на пример, сармите се со сецкано, а не со мелено месо, а исто и домашните колбаси. Меленото месо брзо го испушта сокот и се губи вкусот...

Персоналот на Чамо ги познава сите гости, лично. Не ни треба да порачувам кога одам таму, само ќе седнам, и јадењата си се редат - знаат луѓето што сакам.

Да нема забуна: кај Чамо секогаш (с-е-к-о-г-а-ш) е полно, секогаш се бара место повеќе, од сабајле до вечер. Чамо работи само до 20 часот, како сериозна кафана, не прима ноќни птици и пијаници.



За да не останам само на Чамо, морам да го споменам и „Гурманче“ на Водњанска. Манџи, манџи, манџи. Генерации доктори, сестри и останати намерници јаделе кај Гурманче. Колку се сериозни? Па, истата куварка работи таму последниве 25 години, ете толку.

Beershop, експерти за пиво

Beershop е местото каде што можете да дознаете сè за пивото, а особено за понудата на ексклузивни пива во Скопје.
Продавницата со одличен избор се наоѓа на бул. Теодосие Гологанов (бивша Иво Лола Рибар ), во непосредна близина на комплексот „Млечен ресторан“.
Препорачано!