Мајкрософт Windows 8 Mobile - платформа со највеќе изгледи за пропаст

Исправка: Стариот наслов на постот беше „Мајкрософт WinMobile - платформа со највеќе изгледи за пропаст“, но јас повеќе мислев на најновиот OS на Microsoft за мобилни уреди, Windows 8.

Покрај бројните написи од луѓе многу попаметни од мене, кои можат да се најдат на интернет, еве ги и моите размисли за тоа:

- Тоа што ја прави успешна една мобилна платформа не е самата платформа по себе, туку бројноста и квалитетот на апликациите за неа. Microsoft доцни 3 години. Најдобрите  и најинвентивните програмери во светот веќе одамна работат на Андроид или iOS.

Впишување во локална датотека од Firefox

Пред извесно време ми се појави потреба нашата апликација Infomatrix, и нејзиниот помал брат, Бизнис Херој, да впишуваат во датотеки кои се на локалниот фајл-систем на клиентот. Како што е познато, технологијата која ја користиме во Infoproject е потполно web-базирана, т.е. апликациите работат потполно и исклучиво во веб прелистувач (Firefox или Chrome/Chromium, засега без Internet Explorer).
Конкретно, датотеките кои ги впишуваме се потребни за да бидат преземени од соодветниот драјвер и отпечатени на фискален или етикетен принтер споени на COM (RS232, т.н. „сериска“) порта.

Мобилни web наспроти мобилни native апликации

Ова е интегралниот текст на презентацијата што ја одржав во рамките на Mobile Monday во „Клубот на новинари“ во Скопје, на 7 ноември 2011.

Оригиналната најава на настапот беше „HTML5 ќе владее со светот“, со што потполно се согласувам.

Многу се изненадив од бројното присуство на колеги -- програмери, воглавно млади луѓе, кои беа заинтересирани за темата. Има надеж.

Би сакал да им се заблагодарам на сите пријатели за добрите зборови по повод презентацијата. Ме натеравте да поцрвенам :)

Интернет - сребрен куршум за диктаторите

Една од основните вредности на демократијата е информираноста. Можноста граѓаните да бидат потполно информирани од повеќе ресурси и аспекти за иста тема, има дава моќ да донесуваат одлуки кои се темелат на знаење.
Во секое демократско општество, се знае каде се важни овие одлуки -- кога се гласа, кога заеднички се одлучува што ќе се случува со нас, и кому привремено ќе му биде подарено правото да управува во наше име.

Source: Imgur - "A lesson in government by some Guy".

Темните одеци на аферата Wikileaks

Американското Јавно обвинителство агресивно собира докази за сите оние кои биле вмешани во аферата Викиликс, без оглед колку странично. Издадени се налози за предавање на податоците за корисници на Twitter, Paypal (оние кои давале донации), ICAAN, Facebook и други.
На удар се најде и една пратеничка на Исландскиот парламент, која сега прави галама, увреѓена и изненаѓена (инаку, била член на тимот на Асанж пред да стане пратеник).

САД, како најмоќна сила во светот, со право или не, со сила или со мила, ќе ги најде сите оние за кои мисле дека им наштетиле, и ќе ги казни оние кои ги смета за најодговорни. Останатите ќе бидат впишани во компјутерските бази и ќе бидат „флегувани“ при секој допир со американската администрација (на пример, при барање за виза, школување, допир со американски фирми, итн.).

Зошто Wikileaks е погрешен потег?

На почеток, да се разбереме: апсолутно сметам дека мора да постои транспарентност во работењето на владите, без оглед дали се мали или големи, Америки или Македонии. Тоа доаѓа без исклучок.
Дека навистина мислам така, зборува фактот што сум еден од основачите и (поранешен) член на бордот на Транспарентност Македонија. Да нема забуна.
Слободата на новинарството и говорот ми е многу блиска, затоа што и самиот бев сопственик на весник и негов извршен директор скоро 7 години („Форум Магазин“, во „добрите“ денови). За разни весници пишувам од свои 19 години, имам објавено повеќе стотици написи и член сум на ЗНМ од 1986 (иако не учествував во последниве настани).

Facebook ја надмина својата врвна валуација?

Деновиве, светските агенции објавија дека Accel Partners, досега најголемиот сопственик на акции на Фејсбук, почнал да продава големи делови од нив, што во струката се нарекува „скратување“ (или ослободување) на позициите.
Иако податоците за вредноста на акциите кои се продадени се контрадикторни, се шпекулира за валуација помеѓу 20 и 35 млрд. долари.

Ова секако не зборува добро за мислењето на главниот инвеститор на Фејсбук уште од времето на неговиот почеток.
Очигледно, тие сметаат дека ФБ ја надминал својата „peak value“, или врвна валуација (извинете за можната непрецизност на терминиве, но јас не сум баш сток-брокер).

Со губењето на неутралноста на Интернетот, тој ќе биде разделен на различни сервиси, од кои секој ќе има свои купувачи и посетители.
Сајтовите кои се сеопфатни и нефокусирани на еден стрим или сервис, а чиј најголем претставник во моментов е самиот Фејсбук. набрзо ќе изгубат од својата привлечност, баш поради тоа што нема да можат да бидат интегративен фактор на корисниците.
Тие, корисниците, ќе се приклучуваат на потесни интересни групи воспоставени од типот на услугата која ќе се нуди (нпр. видео, музички, бизнис и слични канали).
А сето тоа ќе се случува во следните две, најмногу три години.

Честит празник!

Денес, пред многу години, многу храбри луѓе, не мислејќи на себе, мислеле на нас - идните поколенија.
Нема веќе такви.
Честит 13 Ноември!

Интернет е мртов! Да живее новиот Интернет!

Добродојдовте во светот на новиот Интернет, онаков каков што не го познавате, Интернет во кој ќе плаќате различно во зависност од тоа какви содржини или податоци ви протекуваат до вашите домови, компании, фиксни и мобилни уреди ...
Едноставно, моќта која ја дава инстантната комуникација и можност за поврзување, без оглед на далечината, видот на уредот, производителот, сѐ додека сите зборуваат со истиот протокол, е преголема.

Моќните држави и големите компании уште од поодамна го „намирисаа“ ова и подолго време се подготвуваат за експлоатирање, монетизирање и запоседнување на комуникациите. Ние сме само немоќни набљудувачи и идни среќни потрошувачи на новиот, раслоен и распределен Интернет.
Нет-неутралноста, а со тоа и Интернетот каков што го познаваме, умира!

еТрговија: Емоциите на купувачите се клучни

Постојат многу метрики кои се важни во бизнисот на продажба на Интернет: посетеност, позиција во однос на конкуренцијата, комплетност на понуда, итн.

Но, едно е најважно: конверзија на посетите. Всушност, се работи за процентот на посетители на е-продвницата кои навистина и купиле нешто од неа, бидејќи основниот raison d'être на продавницата е -- да продава.

Општо е познато дека овој процент на конверзија е низок, и тоа не само во Македонија (каде што е особено низок), туку и во целиот свет. Интернет трговците се во постојана борба да ја зголемат конверзијата, на било кој начин.
Уште полошо, многу е ниска конверзијата и кај купувачите кои веќе се одлучиле да купат -- дури 70% од нив го прекинуваат процесот на купување во некој од следните чекори.

Прашањето е: Зошто ова се случува? Зошто купувачите ретко решаваат да купат, а и тогаш кога ќе решат, во голем процент се откажуваат скоро веднаш потоа.

Илегална интернет култура (updated)

Во последно време и македонските фирми поинтензивно почнаа да ја користат моќта на Интернет-маркетингот (добро утрооо, доцните 10 години!). Полека, но сигурно, стануваме жртви на спамирање на македонски јазик, од македонски компании.
На различни -- воглавно илегални -- начини, се доаѓа до email листи на потенцијалните жртви-приемачи на пораката. Бидејќи повеќето вакви спамови се наменети за бизниси, мислам дека изворите се разните „бизнис-адресари“, списоци на присутни на конференции, здруженија на стопанственици и слично. За малку пари, службениците кои се во допир со овие податоци, лесно ги препродаваат на свежо маркетиншки-освестените претприемачи.
Со тоа, и двете страни директно го кршат законот за заштита на податоците. Особено се виновни компаниите, затоа што тие се поттикнувачите и корисниците на илегално набавените адресари.
Во својата кратковидост не разбираат дека многу лесно можат да бидат предмет на тужби од неволните приемачи на нивните понуди. (Почнувам да размислувам дека треба да позборувам со мојот адвокат, да истужиме некого за пример).

Мотивациони писма

Си ја гледам статистиката на блогот, и забележувам дека дел од „погодоците“ се дојдени откако е пребарувано според изразот „мотивационо писмо“ или „мотивационо писмо на македонски“.
Иако и претходно пишував за тоа како треба да се однесувате кога барате вработување, изгледа дека младите информатичари слабо стојат со вештините за пишување на есеи (иако е поважно одлично да стојат со вештините за пишување на софтвер, нели).
Пред три дена, кај нас на интервју дојде една млада девојка која бара работа, па во главава сеуште ми е свеж разговорот со неа.
Советиве се повеќе за млади информатичари, но мислам дека ќе помогнат секому.

Мотивационо писмо. Ова, особено за млади луѓе, е најважниот дел од пријавата за вработување, од проста причина што немаат којзнае што да напишат во своето CV -- бидејќи немаат доволно искуство.

PHP апликациски рамки, за и против

Кога, пред повеќе години, донесовме одлука сита наши апликации да бидат базирани на web технологија, потрошив скоро два месеци пробувајќи ги тогаш постоечките PHP апликациски рамки.
Ниедна не ме задоволи. Не затоа што -- сами по себе -- беа лошо направени или со малку можности, туку поради две причини:

- Прво и најважно, заклучивме дека иднината не е во PHP како систем за сѐ - front и back-end. Употребата на JavaScript (или DHTML) штотуку „полетуваше“. Ние се фокусиравме на тоа. JS за интерфејсот, а PHP како „тенок“ back-end, само за бизнис логика, базично „подигање“ на апликациите, некои други поситни потреби и -- толку.
Било каков framework само би ни пречел и ограничувал.

Злочин во Преспа

Појдете во Претор за да видите како на најбезобѕирен начин се уништува екологијата на крајбрежјето на Преспанското езеро!

Пред година дена локалната власт му издаде концесија на извесен „швеѓанец“ (не знам точно дали е нашинец или не) на огромен дел од крајбрежието на езерото, веднаш после завршетокот на плажите во Претор.
Должината на издадениот брег е повеќе стотици метри.

Деновиве целата трска на брегот на езерото безмилосно е исечена. Во неа живееа голем број на птици и други животни кои се дел од богатството на фауната на Преспа. Уживав да појдам таму наутро и оддалеку да ги гледам во нивната природна средина.
Сега сето тоа е уништено, безмилосно и без никаков надзор. Се слуша дека концесионерот наводно ќе донел некакви диви биволи (!) -- нешто што сигурно не припаѓа тука.

Што правев во осумдесеттите

Инспириран од еден напис на it.com.mk, решив да направам една мини-ретроспектива на тоа што правевме во 80-тите години од минатиот век (ух, ова звучи многу одамна).
Осумдесеттите беа многу значајни години за живеењеето во поранешната држава, а особено за нас, тогаш младите. Се случуваа многу промени, социјални, општествени и културолошки.
Веќе се наѕираа првите пукнатини во државното уредување, а економијата почна да оди надолу, и тоа со полна брзина. Анте Марковиќ беше десет години далеку во иднината.

Но тоа нас не нѐ интересираше. Тоа беа годините на „Новиот бран“ во музиката, како во Југославија, така и во светот.
Магично време. Еден од најдобрите прикази на начинот на кој се живееше е документарецот „Среќно дете“ на авторот Игор Мирковиќ. Препорачано, особено ако сакате да се потсетите на „добрите стари времиња“.